Wat roept deze figuur bij je op?

Was er thuis toen je opgroeide iemand die je leerde wat wel en niet hoorde; die alles voor verbetering vatbaar achtte?

En of je wil of niet, ieder onthoudt daarvan en zo vorm je je eigen innerlijke criticus. Die zit in je hoofd en geeft commentaar voor dat je iets gedaan hebt. Die lijkt het nooit goed genoeg te vinden.

Eigenlijk zorgt de innerlijke criticus ervoor dat je pico bello naar buiten komt. Daardoor geeft hij/zij commentaar voordat iemand van buitenaf dat zou kunnen doen. Hij wil dat je aanvaard wordt, geliefd bent.

Is dit je bekend, huiver je ervan? 

Is het je vriend geworden of ben jij net de andere kant uitgegaan?

Benieuwd naar je ervaringen.